|
|
|
|
|
احتراق لاله را دیدیم ما گل دمید و خون نجوشیدیم ما باید از فقدان گل، خونجوش بود در فراق یاس، مشكی پوش بود یاس مثل عطر پاك نیّـت است یاس استنشاق معصومیّـت است حضرت زهرا دلش از یاس بود دانه های اشكش از الماس بود داغ عطر یاس زهرا زیر ماه می چكانید اشك حیدر را به چاه عشق محزون علی یاس است و بس چشم او یك چشمه الماس است و بس اشك می ریزد علی مانند رود بر تن زهرا، گل یاس كبود گریه كن حیدر! كه مقصد مشكل است این جدایی از محمد مشكل است این دل یاس است و روح یاسمین این امانت را امین باش ای زمین یاس خوشبوی محمد داغ دید صد فدك زخم از گل این باغ دید مدفن این ناله غیر از چاه نیست جز تو كس از قبر او آگاه نیست |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 19:15 توسط فاطمه
|
|
||