وقتی شادی آرام بخند ،              نکند غم بیدار شود،           

وقتی غمگینی آرام گریه کن،        نکند شادی نا امید شود .

احتراق لاله را دیدیم ما                                        گل دمید و خون نجوشیدیم ما

باید از فقدان گل، خونجوش بود                            در فراق یاس، مشكی پوش بود

یاس مثل عطر پاك نیّـت است                                یاس استنشاق معصومیّـت است

حضرت زهرا دلش از یاس بود                                دانه های اشكش از الماس بود

داغ عطر یاس زهرا زیر ماه                                    می چكانید اشك حیدر را به چاه

عشق محزون علی یاس است و بس                     چشم او یك چشمه الماس است و بس

اشك می ریزد علی مانند رود                                  بر تن زهرا، گل یاس كبود

گریه كن حیدر! كه مقصد مشكل است                     این جدایی از محمد مشكل است

این دل یاس است و روح یاسمین                              این امانت را امین باش ای زمین

یاس خوشبوی محمد داغ دید                                    صد فدك زخم از گل این باغ دید

مدفن این ناله غیر از چاه نیست                               جز تو كس از قبر او آگاه نیست  

به نام اولين معلم هستي

 كدام كلام بالاتر از اين فرمايش مولاست:

 « هر كس به من حرفي بياموزد مرا بنده خود ساخته است »

 و كدامين سخن مي‌تواند والاتر از آن مقام منيع معلم را بيان دارد.

معلمي به مدرك، شغل و ادعا نيست بل هر آن كه به اين هنر، وجودش را آب كرده  

و پروانه‌وار شيدايي كند تا مخاطبش گامي به پيش نهد شايسته اين نام الهي است

هر روز، روز توست اي روشناي محفل انسانيت و اي پروانه‌ بي‌تاب دانش‌آموختگان

 اي دل سوز به حال طالبان معرفت.

معلم عزيزم، صميمانه و به پاس‌داشت زحماتت اين روز گرامي را، تبريك عرض نموده

 و سلامت، شيدايي، نورانيت و سرافرازي روز افزون برايتان آرزومندم.