کولتون : انسانها با دو چشم و یک زبان به دنیا می آیند تا دو برابر آنچه می گویند ببینند ،

ولی از طرز سلوکشان ا ین طوراستنباط می شود که آنها با دوزبان ویک چشم تولد

 یافته اند،

 زیرا همان افرادی که کمتر دیده اند بیشتر حرف می زنند و آنهاییکه هیچ ندیده اند ،

 دربارۀ همه چیز اظهار نظر می کنند .

زندگی در صدف خویش،گوهر ساختن است.از پیش شعله گذشتن

و نگداختن است.

فرشتگان روزي از خدا پرسيدند : بار خدايا تو كه بشر را

اينقدر دوست داري

 غم را ديگر چرا آفريدي؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم

آفريدم چون اين

 مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد/

درگوش برگی که خاموش می سوخت گفتم:

 مسوز, این چنین گرم در خود مسوز!

مپیچ, این چنین تلخ بر خود مپیچ!

که گر دست تقدیر کور تو را میدواند به دنبال باد ,

مرا می دواند به دنبال هیچ........."

دو دفعه شاد شدم

 شخصي پرخور با يك نفر كور هنگام افطار هم مجموع شد از قضا كور از پر خور ، شكم خواره تر بود و مجال به او نمي داد – هنگام رفتن ، پرخور به صاحب خانه گفت : حاج آقا ! خانه احسانت آباد .

من امشب دو دفعه از تو شاد شدم . او ل بار بدان جهت كه مرا با كوري هم مجموع نمودي و چنين انگاشتم كه كاملا خواهم خورد دوم بار پس از فراغ از خوردن شاد شدم از اينكه اين كور مرا نخورد .

( ممتاز الحكايه )

اين شعر کانديداي شعر برگزيده سال 2005 شده

توسط يک بچه آفريقايي نوشته شده و استدلال شگفت انگيزي داره

This poem was nominated poem of 2005
Written by an African kid, amazing thought

When I born, I Black, When I grow up, I Black
When I go in Sun, I Black, When I scared, I Black
When I sick, I Black, And when I die, I still black
And you White fellow
When you born, you pink, When you grow up, you White
When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue
When you scared, you yellow, When you sick, you Green
And when you die, you Gray
And you call me colored

وقتي به دنيا ميام، سياهم،        وقتي بزرگ ميشم، سياهم،

وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم،     وقتي مي ترسم، سياهم،

وقتي مريض ميشم، سياهم،      وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم

و تو، آدم سفيد،                  وقتي به دنيا مياي، صورتي اي،

وقتي بزرگ ميشي، سفيدي،      وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي،

وقتي سردت ميشه، آبي اي،       وقتي مي ترسي، زردي،

وقتي مريض ميشي، سبزي،     وقتي مي ميري، خاکستري اي...

                               و تو به من ميگي رنگين پوست؟؟؟

بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود تنها از این نظر که سراپا شکسته بود

 
بر سنگ قبر من بنویسید پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود

بر سنگ قبر من بنویسید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنویسید کل عمر پشت دری که باز نمیشد نشسته بود

آینده اتفاق نمی افتد ،ساخته می شود.

اگر روزگاری مقام تو پایین آمد ناراحت نشو،

     زیرا خورشید هر روز هنگام غروب پایین می رود و بامداد روز دیگر بالا می آید – افلاطون

وجود درختان بسیار بلند بلوط از دانه های بسیار کوچک است.

تنها محدودیت در فردای ما تردیدهای ما از امروز است.

با اراده ای قوی تصمیم بگیرید و موفق شوید.

لحظه اي صبرکن

ظريفي با عربي همراه شد در آن اثنا از او پرسيد : چه نام داري ؟

گفت : مطر ، يعني باران .

پرسيد : کنيت تو چيست ؟

گفت : ابوالغيث ، يعني پدر باران .

پرسيد : پدرت چه نام دارد .

گفت : فرات . پرسيد : کنيت او چيست .

گفت : ابوالفيض يعني پدر آب روان

پرسيد : نام مادرت چيست . گفت : سحاب يعني ابر – پرسيد : کنيت او چيست .

گفت : ام البحر : يعني مادر دريا

گفت براي خدا ، لحظه اي باش تا زورقي پيدا کنم و گرنه در همراهي با

 تو غرق خواهم شد .

بهشت و جهنم

دریا باش که اگر کسی سنگی به سویت پرتاب کرد سنگ غرق شود نه اینکه تو متلاطم شوی. 

خداوندا !

در این سال جدید به علمای مسئولیت . به عوام ما علم . به دینداران ما دین .

به مومنان ما روشنایی . به روشنفکران ما ایمان . به متعصبین ما فهم .

 به فهمیدگان ما تعصب . به زنان ما شعور . به مردان ما شرف . به پیران ما بردباری .

 به جوانان ما اصالت . به اساتید ما عقیده . به پختگان ما بیداری .به بیداران ما اراده .

 به نشستگان ما قیام . به خاموشان ما فریاد به نویسندگان ما تعهد . به هنرمندان ما درد .

 به شاعران ما شعور . به محققان ما هدف . به مبلغان ما حقیقت . به حسودان ما شتاب .

 به خودبینان ما انصاف . به فحاشان ما ادب ..به فرقه های ما وحدت .

به مردم ما خودآگاهی و به همه ملت ما همت تسلیم و استعداد فداکاری

 و شایستگی نجات و عزت بخش .

عملیاتی چون ،عملیات فتح المبین ،  معراج شهدا،اروند کنار ،شلمچه ،طلاییه و......بازدید کردیم.

 جای شما خالی . این مناطق چه حال و هوایی دارد.

در شلمچه نامه در شهید بابایی که در شلمچه نوشته بود ،توجهم جلب نمود :من دو گل در این

صحرا گم کردهام ،ای خاک چه قدر بوی تو خوب است ،ای زمین تو چقدر آشنایی آنقدر که هیچ

غریبی در تو احساس غربت نکند ،تو نشان از ملکوت داری و حقا که بر بهشت شرافت داری .

 قسمت این بود امسال هم  مثل پنج سال پیش همراه با دانش آموزان سال نو  رادر منطقه جنوبی

 کشور باشیم. البته امسال سال تحویل در منطقه طلاییه بودیم .شهیدان طلبیده بودند.

ان شاء الله باز هم قسمت بکند در این مناطق حضور پیدا کنیم .  

_{عید آمد و ما خانه ي خود را نتكانديم      گردي نسترديم وغباري نستانديم
ديديم كه در كسوت بخت آمده نوروز      از بيدلي آن را زدر خانه برآنديم
هر جا گذري غلغله ي شادي و شور است   ما آتش اندوه به آبي ننشانديم
آفاق پر از پيك و پيام است، ولي ما          پيكي ندوانديم و پيامي نرسانديم}

اخوان ثالث